Zorgen maken moe!
Deze post is geschreven door: Victor
Ik moet eerlijk zeggen dat de post van afgelopen zondag veel indruk op mij heeft gemaakt. Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. (Johannes 15:13) Ik ben hier door nog bewuster na gaan denken: Ja, ik wil een goede vriend zijn voor een ieder die ik ken, al is dat niet altijd even makkelijk…
Zo had ik afgelopen weken veel goede gesprekken met mensen, sommige waren vrienden, sommigen wat minder bekenden .Toch kwam er al gauw openheid over wat hun bezighield. Het was allemaal niet het leukste wat ik te horen kreeg. Ik probeerde s’avonds te slapen, maar soms lukte het gewoon niet.
“Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.” (Mattheus 28:11)Deze tekst kwam in mij op toen ik niet kon slapen. Ik heb eerder ervaren dat God mij een onvoorstelbare rust kon geven die echt onbeschrijfelijk is. Daarom bad ik of God mijn zorgen weg wilde wegnemen. Ik weet zeker dat God mijn gebed gehoord heeft, maar toch lag ik daarna nog zeker een uur wakker met de "problemen" van anderen. Had ik” mijn zorgen” wel echt overgegeven aan God? Na veel denken werd ik er letterlijk en figuurlijk “moe” van en viel in slaap.
Laatste dagen slaap ik weer veel beter. Het verschil lag bij het feit dat ik te lang wachtte om dingen aan God te vertellen. Ik sprak Hem afgelopen dagen vaker, en wachtte niet totdat ik mijn zorgen waren opgestapeld tot één grote hoop, want als ik er die van de anderen ook op mijn neem word het te groot. Maar ik gaf God elke dag een portie zorgen;) Zodat mijn last “lichter” werd, zoals Jezus dat zegt:
“Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht."
Soms probeer je anderen te helpen terwijl er soms zelf onderdoorgaat. Komt dit jou bekend voor? Hoe ga jij er mee om? Kun jij gemakkelijk een “knop” omdraaien? Vergeet je soms niet je zorgen aan God door te geven?
Blessings
4 berichten:
Hoi Victor
mooie post,
um ik heb het ook wel is, dat als er wat is dat ik naar hun toe ga en er over praat of zo,
ik leg het ook bij God neer. ik denk weet wel zekker, wij kunnen met die mensen er over praten,al ze problemen hebben of zo, maar net wat jij zegt, alles komt bij ons op 1 hoop, maar wij moeten het weer bij God brengen,
en aan God vragen of hij die beste mensen wil helpen, of vragen of wij die mensen mogen helpen, dat we wijsheid van God krijgen!
(ik hoop dat je het snapt:)
God is met julle,!
henry Kok
Ey henry,
Je hebt gelijk ja, eigenlijk hoor je het zo vaak dat je je zorgen we bij God moet brengen, maar waarom ik het niet regelmatig deed weet ik niet.
Maar we zijn net een spons die helemaal vocht opneemt, maar we vergeten onszelf uit te wringen bij God...
Jammer dat ik er zo laat achter gekomen was;) maar ja zo leert men.
Thnx voor je comment:)
Het is een tijd geleden dat ik hier kwam. En dan direct zo'n bericht! Het maakte me indruk op me. Ik heb hier inderdaad vaak last van. Dat vrienden met mij praten, en dat ik me zorgen maak... Ik kan het niet van me afzetten. En wat is het dan inderdaad een zegen om alles aan God te kunnen vertellen! Voor God hoef je je niet anders voor te doen, het is zo heerlijk!
Mvg,
Lineke
Ey Lineke,
Tof dat jij het ook zo ervaart. God is heerlijk:P haha;)
Een reactie plaatsen