Een verlangen om te lezen
Deze post is geschreven door: Rob
Ongeveer drie weken geleden heb ik met Mark gepraat over; mijn intimiteit met God. Ik had het idee dat ik toe was aan een nieuwe input, geestelijk voedsel. Om zo mijn basis met God te verstevigen. Het probleem zat hem in het feit dat ik verlangde naar meer Bijbelkennis en tegelijkertijd had ik een enorme hekel aan lezen. Het is zeker een jaar geleden dat ik een goed boek heb gelezen.
Ik had niet de discipline en bovenal niet de wilskracht om een boek open te slaan. Ik heb er een aantal malen met Mark over gesproken en heb er voor gebeden.
“Heer, wilt U mij verlangen geven om te lezen uit Uw Woord. Wilt U mij het verlangen geven om weer te willen lezen.”
De afgelopen weken heb ik niet meer aan mijn gebedspunt gedacht, laat staan dat ik heb gelezen.
Vorige week besloot ik spontaan een boek te gaan lezen.
Ik heb uren gelezen, en verslond bladzijde na bladzijde.
Afgelopen zondag heb ik een boek van Victor geleend van Derek Prince, genaamd; “Zij zullen boze geesten uitdrijven” Ik heb nu een enorm verlangen om ook aan dit boek te beginnen.
Mijn ouders snapten er niets van, en eigenlijk begreep ik zelf ook niet waar dit verlangen vandaan kwam.
Afgelopen dagen besefte ik plotseling waarom ik een nieuw verlangen kreeg om weer te gaan lezen. God heeft mij dat verlangen gegeven omdat ik Hem erom heb gevraagd. Afgelopen weken heb ik geen aandacht meer geschonken aan mijn gebed, mijn verlangen om te lezen. Ik had er zelfs niet meer bij stil gestaan, dat God mij wel eens dat verlangen kon gaan geven.
Het is eigenlijk een heel gemakkelijke en herkenbare situatie.(boodschap) Toch wilde ik het even met jullie delen. Soms vergeten we onze gebedpunten. God verhoort onze gebeden, maar omdat wij ze zijn vergeten, krijgt God de eer(dankzegging) niet.
Schrijf je gebedspunten op zodat je later kunt zien of er verandering is gebracht in de situaties waarvoor je hebt gebeden,
want onthoudt en dank jij God voor Zijn gebedsverhoringen?
Gods zegen!
Greetz Rob
2 berichten:
Hoi Rob,
Interessant stukje heb je geschreven. En het is inderdaad een goed idee om eens met enige regelmaat wat dingen op te schrijven om zo jouw band met God door de tijd inzichtelijk te krijgen. Hoewel mij dit al vaker gezegd is, ben ik nog steeds zo´n eigenwijs kreng dat ik daar nog nooit aan begonnen ben.
De novicemeesteres van de Karmelitessen van het Goddelijk hart van Jezus te Sittard (Karmel DCJ) heeft mij ooit eens haar roepingverhaal uit de doeken gedaan. De priester die haar begeleid heeft, heeft haar ook aangeraden om eens een en ander op te schrijven. Zo kreeg zij steeds meer inzicht hoevaak en waarvoor God allemaal te danken. Maar belangrijker nog: zij kreeg ook haar inzicht waar haar zonden waren zodat haar biechtgesprekken intenser konden verlopen. Om een langverhaal kort te maken, haar boekwerkje heeft voordat zij ingetreden is, een formaat gekregen van een kookboek. Haar kookboek heeft er overigens wel toe geleid dat een groot aantal religieuze ervaringen als een puzzel God´s openbaring naar haar duidelijk heeft gemaakt.....
Groetjes,
Rudy Kinds.
Heej,
goed dat je dit hier hebt neergezet! Ik herken dit heel erg uit mijn eigen leven. We bidden om dingen en dan vergeten we ze weer. Ik wou op een gegeven moment mijn gebeden op gaan schrijven, omdat ik gewoon echt merkte dat God ze verhoorde, ook pas na een tijdje soms. Ik bid zelf ook om het verlangen om Hem echt beter te leren kennen. En ik zie en merk dat Hij dat ook echt geeft. Hij wilt ons helpen in de dingen die we moeilijk vinden...ook als dat is dat we het moeilijk vinden om bij Hem te komen bijvoorbeeld. Keep on praying ;) Gods zegen!
Een reactie plaatsen