vrijdag 17 augustus 2007

Nederigheid nog van deze tijd?

Deze post is geschreven door: Mark

Nederig is een woord wat je vandaag de dag bijna nooit meer hoort vallen. Het is eigenlijk geen woord meer van deze wereld, het is uit de tijd. Je moet niet nederig zijn vandaag de dag want dan red je het niet. Kijk maar eens om je heen, wie in jouw omgeving blinkt tegenwoordig nou nog uit in nederigheid? Ik ben niet nederig als ik voor mijzelf spreek.

Nederig = zonder aanzien, bescheiden

Het is dan echt een houding die je aanneemt als jij je voorneemt om nederig te zijn.
Nederig is niet alleen in je doen en laten maar ook zeker in je denken. Wanneer jij besluit nederig te zijn dan ga je dwars tegen de regels van de wereld in. Nederigheid stelt de ander soms boven jezelf en dat zijn we niet gewend. We denken vaak eerst aan onszelf en daarna aan de ander.

Het woord nederigheid wekt eerder negatieve dan positieve gedachten op, maar hoe komt dit?
Nou het woord doet vaak denken aan ‘slaven’ gedrag. Als je nederig bent dan moet je zus en zo en alles voor de ander overhebben. Als je nederig wilt zijn kan je misschien wel geen gelukkig leven leiden. Maar dat is niet de waarheid maar de leugen die in ons is.

Romeinen 7:18
Immers, ik besef dat in mij, in mijn eigen natuur, het goede niet aanwezig is. Ik wíl het goede wel, maar het goede doen kan ik niet.

Het is een hele goede gewoonte om nederig te zijn maar dat gaat zeker niet vanzelf. We moeten ons zelf er bij wijze van spreke elk moment bewust van zijn dat we het willen zijn.
Is het je doel om nederig te zijn? Als slaaf door het leven te gaan? Nee, dat zeker niet maar er is een goede tussenweg en ik geloof dat je deze persoonlijk moet zien te vinden.

Heb je een vraag/opmerking/toevoeging? Voel je vooral vrij om deze te plaatsen. Dit kan door onder deze post op ‘berichten’ te klikken en dan te posten onder ‘anoniem’ als je geen gebruikersnaam hebt.

Groeten, Mark

8 berichten:

Carolien zei

Hi!

Ik had gereageerd op het onderwerp Déjà Vu, maar ik bedenk me nu dat ik daar waarschijnlijk geen reacties op krijg omdat het zo ver weg staat... Als jullie daar nog even willen kijken, graag!

X Carolien

Anoniem zei

Als je merkt dat je een ander hoger acht dan jezelf, geeft dat veel vreugde. Het geeft ook veel vrede want je hoeft niet meer zo erg te presteren om gewaardeerd te worden. Het is een bevrijding om niet zo erg met jezelf bezig te zijn, maar meer met God en anderen (in die volgorde). Het heeft niets te maken met over je heen laten lopen, maar alles met weten wie je (niet) bent.

Mark zei

He Carolien,

Ik wil even zeggen dat ik heb gereageerd op je reactie op 'Deja Vu'
Iets later dan gepland.

Groeten, Mark

Anoniem zei

Nederig zijn....... Als we Jezus willen volgen, dan mogen we ons nederig maken! Hij zei immers over zichzelf dat Hij nederig en zachtmoedig van aard is. Maar nederig zijn wil niet zeggen dat je je eigen nederigheid van de hoogste boom moet schreeuwen; nederig zijn uit zich in daden die je zonder aanstoot doet. Iets doen, gewoon omdat je gelooft....... Moeder Theresa leerde ons dit te doen in de tegenwoordige tijd.

Groetjes,
Rudy Kinds.

Eveline zei

Check Phillipenzen 2...:D

Anoniem zei

Nederig zijn heeft niets te maken met jezelf wegcijferen, want er staat: Hebt uw naaste lief als uzelf, dus je moet jezelf ook lief hebben. Het heeft te maken met het oeroude probleem dat een mens god wil zijn ipv God. Een nederig mens zal altijd zeggen: U bent God ik ben een mens, God zijn plek terug geven in jouw leven, dat is de ware nederigheid. Zo zal iemand die iets gedaan heeft door de kracht van God altijd zeggen, door genade mocht ik dat of dat doen.

Anoniem zei

Hallo,

Ik ben erg met nederigheid bezig. Ik heb nl. een conflict binnen de gemeente waar ik deel van uitmaak. Het gaat over mij en een jongen. Hij heeft gezegd dat hij mij leuk vindt/vond. Ik heb hem daarin afgewezen en daar ben ik altijd heel erg duidelijk is geweest (en misschien heb ik het wel helemaal verkeerd aangepakt). Hij heeft mij vervolgens veroodeeld en allerlei scheldwoorden en oordelen naar mij geuit. Ik ben daar echt boos over en tegelijkertijd enorm door gekwetst. Nu heb ik geen contact meer met hem gehad voor een tijdje, maar ik kan niet net doen alsof er niets gebeurd is (terwijl hij dat wel doet). Wel zie ik hem nog eens in de kerk of bij kerkgerelateerde bijeenkomsten. Ik voel me dan altijd schuldig, ik weet niet waarom en het levert ook een enorme gespannen situatie op. Al meerdere malen heb ik geprobeerd om er samen over te praten door naar hem toe te gaan (wat niet makkelijk was), maar hij ontloopt mij en loopt gewoon weg als ik probeer erover te praten. Elke keer maakt me dat nog bozer. Ik probeer de minste te zijn en mij in hem te verplaatsen, maar elke keer als hij mij opnieuw kwetst word ik verdrietig en ik wil dit ook niet. Elke keer voel ik me ook enorm schuldig, terwijl rationeel gezien ik vind dat ik niks heb om me schuldig over te voelen. Maar ik kan ook niet net doen alsof er niets aan de hand is. Hoever moet ik gaan in nederigheid? Waar moet ik een grens trekken en in hoeverre is mijn schuldgevoel terecht??

Rob zei

He Anoniem!

Ik heb je reactie geplaatst op onze nieuwe website, www.gebedsbroeders.nl

Inmiddels hebben twee mensen een mooie reactie gegeven n.a.v. jouw reactie..

Je kunt de reacties lezen op http://gebedsbroeders.nl/home/Nederigheid_nog_van_deze_tijd

Gods zegen en groetjes Rob!